Χειμώνας στη Σάμο, αλλιώτικα τοπία. Οι ντόπιοι το λένε το «ξεπαγιασμένο». Το καλοκαίρι πολλοί πεζοπόροι κάνουν τη διαδρομή μέχρι το εκκλησάκι του Αϊ-Λια στον Κέρκη. Η θέα στο Αιγαίο είναι μαγική. Τον χειμώνα ελάχιστοι το επιχειρούν. Αλλιώτικο τοπίο. Αγριο, παράξενο, δυσπρόσιτο.

Χειμώνας στη Σάμο. Με τον ορεινό όγκο του βραχώδους Κέρκη (1.434 μ.), το δεύτερο ψηλότερο βουνό του Αιγαίου, να δίνει στο δυτικό τμήμα του νησιού μια απόκοσμη, μυστηριώδη εικόνα. Τα χωριά ησυχάζουν. Στα λιγοστά καφενεία μικρές παρέες ηλικιωμένων παίζουν πρέφα δίπλα στις ξυλόσομπες.

Χειμώνας στη Σάμο, αλλιώτικα τοπίαΣτα ποτήρια σούμα ή κονιάκ. Λίγες κουβέντες για τον καιρό, τα νέα απ’ τα παιδιά και τα εγγόνια στην Αθήνα. Στον Μπάλο ένα δυο σπίτια είναι ανοιχτά. Στα υπόλοιπα, χοντρό νάιλον στις πόρτες και τα παράθυρα. Οταν αγριεύει η θάλασσα στο επίνειο των Κουμέικων, φτάνει μέχρι τα πρώτα σπίτια.

Χειμώνας στη Σάμο, αλλιώτικα τοπίαΒόλτα στο Καρλόβασι. Οι φοιτητές από τη μαθηματική σχολή του Πανεπιστημίου του Αιγαίου ζωντανεύουν τις χειμωνιάτικες μέρες. Αφήνουμε το λιμάνι με τα ερειπωμένα βυρσοδεψεία και τα αρχοντικά σπίτια, ίχνη του πλούσιου παρελθόντος της πόλης, και ανηφορίζουμε στην παλιά πόλη. Φτάνουμε στο «Μικρό Παρίσι» (sic) την κεντρική πλατεία με τον υπεραιωνόβιο πλάτανο. Λίγο πιο πάνω βρίσκεται το υψηλότερο σημείο της πόλης, ο λόφος της Αγίας Τριάδας, «Ο Λυκαβηττός των Καρλοβασίων» για τους ντόπιους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο από την εφημερίδα «ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ», εδώ: